środa, 17 października 2012

Podsumowanie spotkania polsko-litewskiego

PROJEKT SEKCJI DRUM BUN
POLSKA I LITWA: „WSPÓLNE KORZENIE, RÓŻNE KULTURY, WSPÓLNA PRZYSZŁOŚĆ”

Polsko-litewskie spotkanie w ramach projektu „Wspólne korzenie, różne kultury, wspólna przyszłość”, dofinansowanego ze środków Fundacji BZ WBK, odbyło się w dniach 26 sierpnia – 1 września 2012r w Czorsztynie i Krakowie. Projekt powstał w wyniku refleksji nad aktualnymi trudnościami w relacjach obu państw i stanowi naszą odpowiedź na pytanie: „co my, młodzi, możemy zrobić tu i teraz, żeby było lepiej”. W wyjeździe brali w udział: o. Marek Pieńkowski OP, Mateusz Czerniak, Marek Dąbrowski i Janek Lipski z Klubu Inteligencji Katolickiej oraz Martyna Bikulciute, Liepa Chockieviciute, Kipras Kancys, Danielus Vargonas i Milda Vitkute z Litewskiej Katolickiej Federacji Ateitis.

Podczas wspólnych wycieczek, spacerów i wspólnego zwiedzania zabytków południa Polski rozmawialiśmy o wspólnej historii i wspólnej przyszłości naszych krajów. W czasie pobytu w górach zwiedziliśmy m.in. historyczne miejsca w stolicy Rzeczypospolitej Obojga Narodów – Krakowie: Wawel, galerię malarstwa w Sukiennicach i podziemia Rynku.

Rozmowy zaczęliśmy od dyskusji na temat różnic między nacjonalizmem, patriotyzmem i kosmopolityzmem. Wszyscy zgodziliśmy się, że warto być patriotą – troszczyć się o własne państwo, naprawiać jego błędy i twórczo je rozwijać. Przeciwstawiliśmy to nacjonalizmowi, czyli bezkrytycznemu uwielbieniu dla własnego narodu i podporządkowaniu jednostki temu narodowi. Litwini bardziej podkreślali wartość narodu jako wspólnoty połączonej więzami i historycznymi, i językowymi. Za namową o. Marka rozmawialiśmy też o naszych marzeniach. Podkreślaliśmy wagę regionalnego współdziałania i współpracy między naszymi krajami. Nikt natomiast, co ciekawe, nie chciał wracać do czasów Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Być może najważniejsza rozmowa dotyczyła ruchów niepodległościowych w Polsce i na Litwie. Dowiedzieliśmy się, że o ile w Polsce, wśród ludzi walczących o wolność obecne były bardzo silne odwołania do I Rzeczypospolitej, o tyle na Litwie ruch niepodległościowy w zasadzie przeciwstawiał się tej tradycji. Litewskie odrodzenie narodowe było przede wszystkim ruchem chłopskim, w którym rola księży katolickich była dużo większa, niż w polskim ruchu niepodległościowym. Nie istniał też w zasadzie problem włączania mniejszości do przyszłej wspólnoty państwowej. Ważniejsze było zbudowanie wspólnoty narodowej, monoetnicznej, w której wspólny język, wspólne tradycje i wspólne pochodzenie odgrywały rolę centralną.

Rozmawialiśmy też o przyczynach obecnych problemów w relacjach polsko-litewskich. Wnioski niestety nie były zbyt optymistyczne. Litwini przyznali, że rzeczywiście są kształceni w szkołach w duchu niechęci do Polski. Uważają też, że spełnienie postulatów polskiej mniejszości może spowodować powstanie nowych postulatów, które zagrażałyby wewnętrznej spójności Państwa Litewskiego. Wspólnie zauważyliśmy jednak, że obecnie mało jest prób konstruktywnej współpracy czy działań mających na celu lepsze wzajemne zrozumienie. Nasze spotkanie było jedną niewielu z takich inicjatyw. Widzimy zatem dużą wartość w kontynuowaniu współpracy pomiędzy naszymi organizacjami oraz w realizowaniu dalszych wspólnych projektów.
Wyjazd był doskonałą okazją do poznania innych poglądów i zrozumienia się nawzajem. Być może dzięki takim inicjatywom stosunki polsko-litewskie będą mogły być w przyszłości bardziej przyjazne.

Opinie i wypowiedzi uczestników dostępne są na profilu Sekcji Drum Bun na portalu Radia Wnet (www.radiownet.pl), a relacje na blogu Sekcji (www.drumbun.kik.waw.pl). Zapraszamy do zajrzenia na podane adresy oraz do kontaktu, jeśli ktoś chciałby dołączyć do naszych działań.







Brak komentarzy:

Prześlij komentarz